Voorraad op de plank: goedkoop of duurkoop?

Een vriendin van me heeft onlangs een nieuw huis gekocht. Tot ieders verbazing een huis dat een stuk kleiner is dan het huis dat ze tot voor kort bewoonden. Ook ik kon mijn ogen eerst niet geloven toen ik er op bezoek ging. Vriendin heeft een zeer goedlopend bedrijf. Haar man heeft een nog beter lopend bedrijf. Enkele jaren geleden hebben ze een wereldreis gemaakt met hun kinderen, en toen ze terugkwamen stond er meer geld op de bank (bank is in dit geval waarschijnlijk een combinatie van alle mogelijke geld-onderbreng-factoren) dan toen ze vertrokken. Kortom: financieel is niet veel hun te gek. Bovendien waren ze altijd nogal op luxe en gemak gesteld... dacht ik.

'Je had zeker niet verwacht dat we zoiets wilden?' Kennis keek me grijnzend aan. Ik dacht aan de rondleiding die ze me een paar jaar geleden, door het huis dat ze tóen hadden gekocht, had gegeven. Een walk-in-closet hier, een tweede badkamer daar. Een flinke studio op zolder. En niet te vergeten een enorme voorraadkast, ter grootte van een slaapkamer. Daar was ze nog het meest lyrisch over. Eindelijk ruimte om flink wat voorraden op te slaan, zodat ze niet eeuwig heen en weer hoefde naar de winkel.
'Dit is inderdaad niet wat ik verwacht had,' gaf ik grif toe. 'Heb je daar wel een voorraadkast?'

Na een gezamenlijke hysterische lachbui, zoals dat gaat bij vriendinnen, werd vriendin serieus. 'Echt, ik werd gék van die voorraadkast. Wat een overbodige luxe. En je snijdt je er alleen maar mee in de vingers.'

Wat bleek: de voorraadkast was veel te groot. Ze hadden er planken en stellingkasten ingezet. 'Belachelijk hoe duur dat alleen al was.'
Aangezien wij toevallig ook net wat stevige plankruimte in onze schuur hebben gecreëerd, kon ik me daar een goede voorstelling van maken.
'Bovendien bleef ik maar voorraden aanslepen,' ging vriendin verder. 'Dan stond ik in de winkel en was het toiletpapier in de aanbieding. Natuurlijk wist ik niet meer zeker of ik nog wel toiletpapier op voorraad had en sloeg ik voor de zekerheid een flink aantal pakken in. Thuis bleek dan natuurlijk dat ik al vijftien pakken had staan. En zo ging dat eigenlijk met alles. Ik had het gevoel dat ik met alle aanbiedingen mee moest doen, door die stomme voorraadkast. En aanbiedingen zijn er altijd. Echt altijd.'

Dat laatste zinnetje bleef haken. Ik houd ook altijd de aanbiedingen in de gaten, waardoor ik as we speak bijvoorbeeld vijf flessen wasmiddel heb staan. Terwijl zelf maken goedkoper is. Bovendien: ik heb geen voorraadkast. Sterker nog. Ik kom opbergruimte te kort. Of wacht... aanbiedingen zijn er altijd...ik heb opbergruimte genoeg, maar teveel voorraad! Neem de keukenlade die ik laatst eens helemaal heb uitgemest: vier pakken spaghetti en ook nog eens drie zakken macaroni. Waarom? Waarom! En liep ik pas niet door de grote Zweedse meubelgigant op zoek naar een extra kast voor in de keuken? Omdat mijn lades overvol werden? Je moet heel wat aanbiedingen inslaan, wil je de kosten voor zo'n kast er weer uithebben!

Gelukkig schudde vriendin me op tijd wakker. De komende weken staan in het teken van het opmaken van de voorraden die we hebben. Of in ieder geval een groot deel ervan. Eén zak macaroni op voorraad voor het geval dat er ineens mensen mee komen eten, is ook genoeg. De supermarkt zit hier immers om de hoek. Ook wil ik nog kritischer naar aanbiedingen kijken. Ik keek er altijd al wel kritisch naar met het oog op de financiële kant (Is het wel écht goedkoper? Ga ik het echt gebruiken?), maar ik ga er nog een vraag aan toevoegen: is het echt nodig dat ik gebruik maak van deze aanbieding of kan ik wachten op een volgende aanbieding?

Vriendin is inmiddels alweer twee maanden gelukkig in haar kleinere huis. Ze mist haar voorraadkast niet en is tot de ontdekking gekomen dat ze met minder spullen net zo gelukkig is, als met veel spullen. En hoewel ik altijd riep dat wij niet veel spullen hebben, kijk ik ineens ook weer met een frisse blik rond en ontdek ik ineens overal overbodige spullen die toch op de een of andere manier ons huis binnengeslopen zijn. Genoeg gehamsterd voorlopig. Vanaf nu gaat er iedere dag wat uit.

Heb jij veel dingen op voorraad?




Reacties

  1. Ja, in de kelder. Maar ongeveer 1 keer in de drie weken eten we bewust 'uit de kasten' zodat de voorraad wel gebruikt wordt.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Een inkomen van meer dan drie keer modaal

Kamperen; mens erger je niet.