Aan de deur wordt niet gekocht..., toch?

Als er bij ons aangebeld wordt, kun je vanuit de woonkamer direct zien wie er voor de deur staat. En dus zuchtte ik afgelopen week diep, toen de bel ging en ik iemand ontwaarde met een jas vol reclame.  Aangezien de jas mij ook ontwaarde, leek het me fatsoenlijk om toch maar even open te doen.

Niet al te open natuurlijk. Mijn innerlijke bitch speelt spontaan op bij verkopers die de deuren langsgaan, en bovendien was het binnen warm en buiten koud.

Een flinke kier was genoeg.
'Een heel erg goede middag, mevrouw.' Het enthousiasme spatte er vanaf.
'Goedemiddag, meneer.' Duidelijk minder enthousiast.
'Ik ben X van energiebedrijf Y. U bent een jaar geleden bij ons weggegaan. We willen u heel graag terug.'
'Oh.'
'En daarom mag ik u een welkomstbonus van 250 euro geven, plus een extra kortingspercentage op de maandlasten.'
'Ooooh?' Ik werd ineens iets enthousiaster.

Normaal reageer ik anders bij dit soort verkooppraatjes. Binnen een halve minuut is de deur meestal al wel weer dicht.  Maar omdat ik ieder jaar overstap van energieleverancier en het jaar inderdaad bijna voorbij is, had ik me al oppervlakkig verdiept in mogelijke aanbiedingen. Deze klonk veruit het best, voor zover ik me kon herinneren.

'U heeft interesse?' De verkoper deed zijn werk goed.
'Misschien,' zei ik zuinigjes. 'Maar ik wil uw aanbod eerst goed vergelijken met dat van uw concurrenten.'
'Dat begrijp ik. Vind u het goed dat ik over een paar dagen terugkom?'

Huh? Ik had op een ander antwoord gerekend. Een 'Femke Halsema antwoord', zoals we dat hier noemen. Een antwoord dat vooral benadrukt waar andere partijen zwak in zijn, in plaats van te noemen waar je zelf goed in bent (ons jargon stamt nog uit haar tijd in de 2e kamer voor GL). Het type antwoord waar ik nogal allergisch voor ben. Maar deze verkoper was er niet op uit om zijn concurrenten in een ongunstig daglicht te zetten. Hij besefte waarschijnlijk dat zijn 'we-willen-u-terug-aanbieding' toch wel boven dat van de anderen uit zou steken en liet het aan onszelf over om dat ook te ontdekken. Een slimme zet.

Een paar dagen later stond de verkoper weer voor de deur. Of eigenlijk zijn collega, want de eerste verkoper was ziek. Helaas stond ik op het punt om naar een afspraak te gaan. Geen probleem voor de verkoper, hij wilde 's avonds nog wel even terugkomen?

Graag.

's Avonds werd de deal gesloten. Ik had me inmiddels wat beter verdiept in de online mogelijkheden en het aanbod aan de deur was inderdaad een stuk voordeliger dan dat van anderen. Zelfs voordeliger dan het aanbod voor nieuwe klanten dat de desbetreffende energieleverancier zelf online aanbood.

Op wat kleinigheidjes voor plaatselijke verenigingen, verkocht door buurtkinderen na, heb ik bij mijn weten nooit iets aan de deur gekocht. Eén keer moet de eerste keer zijn. En ik moet zeggen dat ik er best tevreden mee ben.

Koop jij weleens iets aan de deur?


Reacties

Populaire posts van deze blog

Ontslag

Onze hypotheek gaat veranderen (deel 2)

De juf en het koekje