Posts

Posts uit december, 2018 weergeven

We maken ons op voor 2019

Kerst is weer voorbij. Huize Genoegzaam heeft bijna alle dierbare familieleden weer gezien en gesproken en maakt zich op voor Oud & Nieuw. Dat is niet zo heel veel werk, want dit keer blijven we gewoon thuis. Misschien dat er nog vrienden aanschuiven, misschien ook niet.

Ik vind kerst altijd een mooi feest en het woord 'vieren' past er voor mijn gevoel goed bij. Met Oud & Nieuw heb ik dat veel minder. Stiekem denk ik dat ik, als ik er een eenpersoonshuishouden op na zou houden, het gewoon rond een uur of 11 voor gezien zou houden. Vuurwerk zou het huis absoluut niet inkomen en al het gezoen met buren en het bijbehorende 'de beste wensen' zou ik lekker overslaan. Mijn buren weten hopelijk zonder middernachts gezoen ook wel dat ik ze echt het beste wens.

Een aantal jaren geleden vierden wij Oud & Nieuw in het buitenland. Op oudjaarsdag was er van alles te doen, 's avonds rond een uur of negen was er een spectaculaire vuurwerkshow en dat was het. We bleven…

De economie en de donut, deel II

Een tijdje geleden schreef ik dat de economie een donut is, althans, volgens Kate Raworth. Op grond van een artikel in een tijdschrift besloot ik haar boek te lenen uit de bibliotheek. Inmiddels ligt dat boek al een tijdje thuis, ben ik er meerdere keren in begonnen en ben ik er heel moeizaam doorheen gerold. Komt zelden voor dat een boek mij zoveel moeite kost terwijl ik het onderwerp interessant vindt.

In haar boek beschrijft Raworth zeven stappen naar een economie voor de 21e eeuw. Zo staat het op de cover. Bij een stappenplan denk ik aan een bepaalde volgorde van acties die je onderneemt om van A naar B te komen. In dit boek gaat het echter meer over zeven verschillende manieren om naar de economie te kijken.

Ik ga alle stappen niet heel uitgebreid samenvatten. Wie interesse heeft, kan het boek zelf ook ergens opduikelen. Toch wil ik er wel wat over kwijt en is het goed om de verschillende manieren summier toe te lichten. Daarbij is het goed in je achterhoofd te houden wat Raworth…

Van flink chagrijnig naar lekker positief

Doorgaans ben ik een vrij opgewekt persoon. De keren dat ik tijdens een training het (in mijn ogen vrij suffe) kwaliteitenspel heb gedaan, kreeg ik altijd het kaartje met de kwaliteit humor naar me toegeschoven, en toen ik een aantal maanden geleden ontslag nam van mijn baan in loondienst, gaven veel collega's aan mijn enthousiasme te zullen gaan missen. 
Vandaag was daar vrij weinig van te merken. Af en toe heb ik van die dagen dat mijn radar om de een of andere reden vooral op negatieve zaken afgestemd staat. Vooral als er een paar nachten met weinig slaap aan vooraf zijn gegaan, zoals nu. 
Het begon er al mee dat ik een brief kreeg van een overheidsinstantie die erom bekend staat de boel administratief niet op orde te hebben. Ze zijn al eerder belangrijke en persoonlijke informatie van mij kwijtgeraakt, waardoor ik al meer dan een jaar op een bepaalde beslissing van hen zit te wachten. Een beslissing die al uit 2012 stamt, met een eerdere baan van mij te maken heeft en die ik v…

Ik zou woest worden van zulke respectloze berichtjes...

Een goede kennis van mij werkt als leerkracht in het basisonderwijs. Al bijna 20 jaar, en ieder jaar met wat minder plezier. Het lesgeven en het contact met kinderen lijkt mij ook best leuk. Daar weet hij ook prachtige verhalen over te vertellen en dat stukje houdt hem op de been.
Dat stukje wordt wel steeds minder. Aan lessen voorbereiden doet hij niet meer, want daar heeft hij geen tijd voor. Op zijn papadag zit hij zeker nog een uur of twee achter zijn laptop om achterstallige administratie weg te werken en om de week heeft hij een avondvergadering of ouderavond die hij niet in tijd of geld terugziet. Bovendien dient hij tegenwoordig zijn eigen lokaal schoon te houden, want er is niet genoeg geld meer voor een schoonmaker die dit kan doen. Die doet alleen de gang en het toilet.

Hoe meer ik me erin verdiep, en andere mensen uit het onderwijs hierover spreek, hoe meer ik me erover verbaas hoe leerkrachten in het basisonderwijs behandeld worden. In bedrijven met een winstoogmerk zou d…

Het recept voor pepernotentaart met monchou

Sinterklaasfeest. Leuk als het eenmaal zo ver is, maar wat een stress toch altijd vooraf! Wat overigens volledig aan mijzelf te wijten is, omdat ik ieder jaar weer te laat begin met het inslaan van de cadeaus en het maken van de nodige surprises.

Brrr..., zo vlak voor het feest losbarst, krijg ik alleen van het typen van het woord 'surprises' de rillingen (nee, ze zijn nog steeds niet allemaal af! En ja, met het typen van deze blogpost vertoon ik uitstelgedrag, ik weet het, ik weet het...).

Sinterklaas vieren we ieder jaar met een deel van de familie. Aangezien we meteen ook een stapel verjaardagen vieren (note to self: in alle sintstress niet vergeten om achter het cadeau voor K. aan te gaan!!!) wel zo handig en gezellig.

Iedereen neemt iets te eten of te drinken mee, en mijn bijdrage bestaat al jaren uit een pepernotentaart. Ongeveer het enige sinterklaasgerelateerde ding dat mij geen stress oplevert. Het maken van de taart is zo eenvoudig is dat het gewoon niet mis kan gaan…

Aan de deur wordt niet gekocht..., toch?

Als er bij ons aangebeld wordt, kun je vanuit de woonkamer direct zien wie er voor de deur staat. En dus zuchtte ik afgelopen week diep, toen de bel ging en ik iemand ontwaarde met een jas vol reclame.  Aangezien de jas mij ook ontwaarde, leek het me fatsoenlijk om toch maar even open te doen.

Niet al te open natuurlijk. Mijn innerlijke bitch speelt spontaan op bij verkopers die de deuren langsgaan, en bovendien was het binnen warm en buiten koud.

Een flinke kier was genoeg.
'Een heel erg goede middag, mevrouw.' Het enthousiasme spatte er vanaf.
'Goedemiddag, meneer.' Duidelijk minder enthousiast.
'Ik ben X van energiebedrijf Y. U bent een jaar geleden bij ons weggegaan. We willen u heel graag terug.'
'Oh.'
'En daarom mag ik u een welkomstbonus van 250 euro geven, plus een extra kortingspercentage op de maandlasten.'
'Ooooh?' Ik werd ineens iets enthousiaster.

Normaal reageer ik anders bij dit soort verkooppraatjes. Binnen een halve minu…