Een onbetaalbare middag

'Waar is iedereen?' Dochter keek verbaasd om zich heen, toen ze onlangs uit school kwam.
En inderdaad, het was verdacht stil in huis. Met vier thuiswonende, opgroeiende kinderen is dat vrij zeldzaam. Maar nu had het hele gezin, heel de middag plannen. Behalve Dochter.

Mijn plannen bestonden uit het wegwerken van achterstallig huishoudelijk onderhoud, maar dochter leek dat maar saai.
'Je had het laatst toch over het pontje?'
Het pontje. Het excuus waar ik al heel de dag naar zocht om onder het huishouden uit te komen!

Want op enige afstand fietsen van ons huis, ligt het pontje. Een ongelooflijk krakkemikkig geval van pure nostalgie. Veel meer dan een paar planken op drijvende vaten is het niet. Maar dat maakt het juist zo leuk. Het pontje verbindt onze stad met een prachtig stukje buitengebied. Het was heerlijk weer, een tijdje één-op-één-tijd met Dochter leek me vele malen aantrekkelijker dan één-op-één-tijd met mijn stofzuiger en wasmachine.

Nog geen vijf minuten later zaten Dochter en ik op de fiets. Eerst richting het pontje. Stiekem hoopte ik dat het pontje aan de overkant zou liggen, en gelukkig bleek dat zo te zijn.

'En nu?'  vroeg Dochter.
'Nu moet je de schipper roepen.' Ik wees naar een obstakel dat als een soort kleine toren van Pizza aan de oever stond.

In de toren hangt een oude pan en daarnaast bungelt een ijzeren staaf aan een touwtje. Hoe heerlijk! Op een pan slaan om de schipper te waarschuwen, waar vind je zoiets nog?! Ik kan niet eens onder woorden brengen waarom, maar oh, wat geniet ik van dat soort inventieve oplossingen. Waarom eenvoudig doen als het nog veel eenvoudiger kan?

Vol verbazing keek Dochter naar het pontje dat steeds dichterbij kwam. 'Moeten we daar op?'
Dat moesten we. En al wiebelend werden we in een heerlijk onthaasttempo naar de overkant gevaren. Voor het luttele bedrag van 1 euro.

Aan de overkant gekomen, fietsten we heerlijk door het natuurgebied. Dochter had grote verhalen over allerlei kleine dingen en ik genoot van het gebabbel, babbelde vrolijk terug en voelde me gelukkig en dankbaar. Na een poosje fietsen, stapten we af om een geocache te vinden (gelukt!) en daarna koersten we af op een ijsboerderij die zowaar nog ijsjes verkocht.

Dochter sprong daarna nog een poos op de trampoline, terwijl ik van het zonnetje genoot en daarna keerden we in rustig tempo huiswaarts. Uiteraard weer via het pontje.

Totale kosten van deze heerlijke middag: 6 euro.
Totale opbrengst: puur goud!!!

Kun jij ook zo van kleine dingen genieten?


Reacties

  1. Ja, absoluut! Sterker nog, ik vind juist die kleine dingen vaak veel fijner dan die grote dingen waar iedereen dan naar toe gaat, zoals pretparken en festivals.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Herkenbaar. Op festivals vind je mij vrijwel nooit.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het zijn juist de kleine dingen die het doen.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Ontslag

Onze hypotheek gaat veranderen (deel 2)

Onze hypotheek gaat veranderen