Wat plastic doppen, gebruikte postzegels en lege balpennen met elkaar gemeen hebben

Het wijkcentrum. Ik ben er misschien drie keer binnen geweest in de tien jaar dat ik in deze wijk woon. Het centrum nodigt ook totaal niet uit tot gezellig even een kopje koffie drinken. Het is een somber gebouw, ook van binnen, met schuifdeuren van donker glas in de voorpui, waardoor het altijd lijkt alsof het gebouw gesloten is.
Ik kom er wel heel regelmatig langs. De bibliotheek zit in hetzelfde gebouw en het winkelcentrum staat er direct naast. Kleine moeite dus om er wel eens binnen te stappen en ik heb besloten om dat de komende tijd daadwerkelijk te gaan doen. Niet voor een kopje koffie, niet om sociaal te doen met de mensen die zich daar wel op hun gemak voelen, maar om mijn plastic doppen af te leveren.

Plastic doppen? Yup. Afgelopen week werd ik erop geattendeerd dat er in het wijkcentrum een container staat waarin je pastic doppen kunt gooien. Doppen van melkpakken, broodbeleg, cosmetica... Deze doppen worden vervolgens opgehaald door KNGF Geleidehonden. Zij krijgen per kilo doppen een vergoeding die ze goed kunnen gebruiken voor de training van hulphonden.
Ik heb sinds een week een bakje in mijn gootsteenkastje staan waarin ik die doppen spaar. Bizar hoe snel dat gaat. Als het bakje vol is, kost het me misschien een halve minuut om het wijkcentrum in te lopen en het bakje leeg te gooien. Een heel kleine moeite waar ik een ander een groot plezier mee doe.

Zelf zou ik werkelijk nooit bedacht hebben dat je met zoiets sufs als plastic doppen een goed doel kan steunen, en daardoor werd ik nieuwsgierig wat ik nog meer zou kunnen sparen aan afval voor een goed doel.

Gebruikte postzegels. Ook al zoiets. Postzegels met een stempel. Ik hoef ze niet eens los te weken, maar kan gewoon de envelop in stukjes scheuren, zolang de postzegel maar heel blijft. Oude ansichtkaarten met een stadsgezicht mogen ook, maar ik geloof niet dat ik die nou zo vaak ontvang. Er zijn meerdere doelen waar je deze postzegels kunt doneren. Bijvoorbeeld Dorcas (ontwikkelingshulp) of de stichting Cystic Fibrosis (taaislijmziekte). Die laatste stichting kun je overigens ook blij maken met gebruikte cartridges.

Op diverse scholen is het mogelijk gebruikte pennen in te leveren. Helaas niet op de scholen waar wij ons kroost rond hebben lopen, maar dat ga ik binnenkort dan maar eens voorstellen. De meeste scholen die aan pennenacties meedoen, doen dit voor onderwijs in ontwikkelingslanden. Een prima doel, wat mij betreft.

Ik ga me er nog maar eens verder in verdiepen. Online lees ik ook allerlei verhalen over snoeppapiertjes, theezakjes, contactlenzen, handschoenen... allemaal in te zamelen voor een goed doel. Nu ben ik een enorme pragmaticus en geloof ik niet dat ik het voor elkaar ga krijgen om al die dingen te gaan sparen voor allerlei goede doelen. Zo'n bakje in mijn gootsteenkastje is een mooi begin. Maar stel dat er hier in de buurt nog meer mensen blij te maken zijn met bijvoorbeeld mijn contactlenzen die ik iedere maand vervang... kleine moeite, groot plezier! Zo ben ik dan ook wel weer.

Spaar jij afval voor een goed doel?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Ontslag

De juf en het koekje

Een nieuwe werkplek