Posts

Hoe ik ga zorgen voor meer inkomsten?

Een klein halfjaar geleden heb ik mijn baan in loondienst opgezegd. Dat betekende niet dat ik ineens zonder inkomsten kwam te zitten, want ik werkte daarnaast als zzp-er. Daar moet je je niet teveel van voorstellen: vanwege tijdsgebrek deed ik hier niet veel aan, en voelde het meer als een hobby die ieder jaar zowaar wat geld opleverde.  Ik had een buffer voor ongeveer een jaar achter de hand, zodat ik mezelf de tijd kon gunnen om te kijken hoe het me zou bevallen om alleen nog maar als zzp'er te werken. Daar bleek ik geen jaar voor nodig te hebben: ik vind het heerlijk en wil hier voorlopig mee doorgaan. 
De afgelopen maanden heb ik veel uren in mijn bedrijf gestoken die niet declarabel zijn. Vooral door allerlei dingen uit te zoeken, op het gebied van ondernemerschap. Hoe richt ik mijn administratie in? wil ik wel of niet een boekhouder in de arm nemen en zo ja (want ja), welke is geschikt? Hoe zorg ik ervoor dat potentiĆ«le opdrachtgevers mij weten te vinden? Hoe vind ik hen? Ho…

What's in a name?

In de diverse tijdlijnen op mijn social media komen regelmatig gesponsorde posts voorbij. Om de een of andere reden zie ik de laatste tijd vaak een advertentie voorbijkomen van iemand die bedrijfsnamen bedenkt. En daar een aardige boterham mee schijnt te verdienen. Meer dan dat doet hij niet. Hij helpt je niet aan een logo of tekst, biedt geen andere diensten aan die reclamebureaus (waar ook meegedacht wordt over bedrijfsnamen) over het algemeen wel aanbieden. Het enige wat hij doet is luisteren naar je verhaal en als antwoord komt hij met een bedrijfsnaam op de proppen. Kennelijk is er behoefte aan zo'n dienst. Slim van hem, om in dat gat te springen. 
Eerlijk is eerlijk, in een naam ligt veel besloten. Vooral aan vooroordelen. Ik kan me nog herinneren dat mijn broer jaren geleden een vriendin kreeg. Toen hij haar naam en woonplaats noemde, voegde hij er in adem aan toe: 'maar ze is geen boerentrien.' En hoe belachelijk ook (want wat kan mijn inmiddels schoonzus nou doen …

Een nieuwe werkplek

Kerstvakantie. Heerlijk aanrommelen, nuttige klusjes oppakken maar ook lekker wegduiken in een goed boek. Ik houd ervan. Toch moest er ook wat gewerkt worden. Ik heb mezelf de dagen tussen kerst en oud&nieuw vrijgegeven, maar deze week moest er toch het een en ander afgerond worden.

En dan ontdek je dus het nadeel van thuiswerken. Waar ik dat over het algemeen juist heerlijk vind, blijkt dit in de vakantie vrijwel onmogelijk. Manlief en kinderen waren allemaal vrij, en daarmee was mijn fijne werkplek aan de keukentafel totaal geen optie.

Een werkkamer of kantoor hebben we niet en welke andere plek in huis ik ook uitkoos, om de haverklap werd ik gestoord. 'Mam, weet je waar mijn sjaal is?' 'Heb jij de wasmachine aangezet?' 'Hoe laat moet ik ook alweer bij de kapper zijn.' 'Zullen we Monopoly doen?' Hoe duidelijk ik ook aan alle gezinsleden verkondigde dat ik AAN HET WERK was en DUS NIET GESTOORD wilde worden, het bleek onmogelijk. 'Oh ja, sorry. …

We maken ons op voor 2019

Kerst is weer voorbij. Huize Genoegzaam heeft bijna alle dierbare familieleden weer gezien en gesproken en maakt zich op voor Oud & Nieuw. Dat is niet zo heel veel werk, want dit keer blijven we gewoon thuis. Misschien dat er nog vrienden aanschuiven, misschien ook niet.

Ik vind kerst altijd een mooi feest en het woord 'vieren' past er voor mijn gevoel goed bij. Met Oud & Nieuw heb ik dat veel minder. Stiekem denk ik dat ik, als ik er een eenpersoonshuishouden op na zou houden, het gewoon rond een uur of 11 voor gezien zou houden. Vuurwerk zou het huis absoluut niet inkomen en al het gezoen met buren en het bijbehorende 'de beste wensen' zou ik lekker overslaan. Mijn buren weten hopelijk zonder middernachts gezoen ook wel dat ik ze echt het beste wens.

Een aantal jaren geleden vierden wij Oud & Nieuw in het buitenland. Op oudjaarsdag was er van alles te doen, 's avonds rond een uur of negen was er een spectaculaire vuurwerkshow en dat was het. We bleven…

De economie en de donut, deel II

Een tijdje geleden schreef ik dat de economie een donut is, althans, volgens Kate Raworth. Op grond van een artikel in een tijdschrift besloot ik haar boek te lenen uit de bibliotheek. Inmiddels ligt dat boek al een tijdje thuis, ben ik er meerdere keren in begonnen en ben ik er heel moeizaam doorheen gerold. Komt zelden voor dat een boek mij zoveel moeite kost terwijl ik het onderwerp interessant vindt.

In haar boek beschrijft Raworth zeven stappen naar een economie voor de 21e eeuw. Zo staat het op de cover. Bij een stappenplan denk ik aan een bepaalde volgorde van acties die je onderneemt om van A naar B te komen. In dit boek gaat het echter meer over zeven verschillende manieren om naar de economie te kijken.

Ik ga alle stappen niet heel uitgebreid samenvatten. Wie interesse heeft, kan het boek zelf ook ergens opduikelen. Toch wil ik er wel wat over kwijt en is het goed om de verschillende manieren summier toe te lichten. Daarbij is het goed in je achterhoofd te houden wat Raworth…

Van flink chagrijnig naar lekker positief

Doorgaans ben ik een vrij opgewekt persoon. De keren dat ik tijdens een training het (in mijn ogen vrij suffe) kwaliteitenspel heb gedaan, kreeg ik altijd het kaartje met de kwaliteit humor naar me toegeschoven, en toen ik een aantal maanden geleden ontslag nam van mijn baan in loondienst, gaven veel collega's aan mijn enthousiasme te zullen gaan missen. 
Vandaag was daar vrij weinig van te merken. Af en toe heb ik van die dagen dat mijn radar om de een of andere reden vooral op negatieve zaken afgestemd staat. Vooral als er een paar nachten met weinig slaap aan vooraf zijn gegaan, zoals nu. 
Het begon er al mee dat ik een brief kreeg van een overheidsinstantie die erom bekend staat de boel administratief niet op orde te hebben. Ze zijn al eerder belangrijke en persoonlijke informatie van mij kwijtgeraakt, waardoor ik al meer dan een jaar op een bepaalde beslissing van hen zit te wachten. Een beslissing die al uit 2012 stamt, met een eerdere baan van mij te maken heeft en die ik v…

Ik zou woest worden van zulke respectloze berichtjes...

Een goede kennis van mij werkt als leerkracht in het basisonderwijs. Al bijna 20 jaar, en ieder jaar met wat minder plezier. Het lesgeven en het contact met kinderen lijkt mij ook best leuk. Daar weet hij ook prachtige verhalen over te vertellen en dat stukje houdt hem op de been.
Dat stukje wordt wel steeds minder. Aan lessen voorbereiden doet hij niet meer, want daar heeft hij geen tijd voor. Op zijn papadag zit hij zeker nog een uur of twee achter zijn laptop om achterstallige administratie weg te werken en om de week heeft hij een avondvergadering of ouderavond die hij niet in tijd of geld terugziet. Bovendien dient hij tegenwoordig zijn eigen lokaal schoon te houden, want er is niet genoeg geld meer voor een schoonmaker die dit kan doen. Die doet alleen de gang en het toilet.

Hoe meer ik me erin verdiep, en andere mensen uit het onderwijs hierover spreek, hoe meer ik me erover verbaas hoe leerkrachten in het basisonderwijs behandeld worden. In bedrijven met een winstoogmerk zou d…