Posts

Geld verdienen op koningsdag

'Mam, dit hoef ik niet meer. Vet kinderachtig.'  Jongste dochter duwt een doos met speelgoed in mijn handen. Speelgoed dat al tijden op haar kamer staat, zonder dat er mee gespeeld wordt. Ik snap wel waarom, het is inderdaad nogal kinderachtig.  Bij onze andere kinderen was de oplossing hiervoor simpel. Als het speelgoed nog in goede staat verkeerde, schoof het gewoon een slaapkamer door. Maar bij de jongste gaat die vlieger natuurlijk niet op.  Af en toe geven we iets weg aan een neefje of nichtje. Maar ongemerkt heeft zich toch een aardige stapel speelgoed-waar-nooit-meer-mee-gespeeld-wordt op haar kamer opgehoopt. 
Een dag later wordt er een stapel kleding in mijn handen gedrukt. 'Dit pas ik niet meer en mijn kast is te vol.' Prima kleding nog wel. Maar inderdaad, te klein.  'We kunnen proberen of we er wat van kunnen verkopen op koningsdag?' stel ik voor. 
En zo brachten we een paar uur op een oranje kleed door. Met voor ons allerlei prullaria uitgestald. S…

Verschillende drijfveren

'Iets voor jou?' Een berichtje verscheen op mijn telefoon, met daarin een link naar een opdracht waarvan degene die het bericht stuurde, vermoedde dat het bij mijn werk zou passen.
Op veel gebieden was dit ook zo. Het was een klus voor langere tijd, waar ik al een tijdje naar op zoek ben, het was een klus die mentale creativiteit vergt, iets waar ik altijd blij van wordt en het was een klus die ontzettend goed zou betalen. Enige nadeel: de klus moest op locatie gedaan worden en die locatie is anderhalf uur reizen vanaf mijn huis.

En dus twijfelde ik. Ik sloeg de opdracht op en bekeek hem later nog een keer. De afstand was niet kleiner geworden ;). Ik dacht na over alle voordelen die de klus mij zou opleveren. Een paar maanden verzekerd van zeer goed betaald werk, mentale uitdaging, een groter netwerk, zelfstandigheid maar ook collega's om mee te sparren.
Ik dacht ook na over dat ene nadeel: ik zou drie dagen per week om 7 uur de deur uit moeten en 12 uur later de deur weer…

Waar een beetje griep goed voor kan zijn

Ik ben al een paar dagen wat grieperig. Koorts, keelpijn, spierpijn, rillerig, verstopte neus en oren, en een stem waar Kermit de Kikker jaloers op kan zijn. Niks aan! Ik ben sowieso al niet goed in niets doen, en nu ben ik dankzij mijn koortshoofd ineens ook niet zo goed meer in iets doen.

En daarom rommel ik maar wat aan deze dagen. Vanmorgen heb ik een paar uurtjes gewerkt. Suffe dingen die ik normaal gesproken niet de leukste kant van mijn werk vind. Maar voor nu is het heerlijk. Weinig nadenken, toch het idee hebben dat je in ieder geval iets doet, et voilà, ineens is die klus die ik al een tijdje voor me uitschuif af. Fijn.

Ik nam een uitgebreide koffiepauze, scrolde lusteloos door de contacten in mijn telefoon en appte een vriendin die ik al zeker een jaar niet meer gesproken had. Ze appte terug en ineens staat een koffie-afspraak gepland voor het einde van deze week. Gezellig. Ik ga er vooralsnog maar vanuit dat ik dan echt wel weer fit genoeg ben om heerlijk bij te kletsen.

M…

Garantieverzekering... oplichting!

Ik vraag me wel eens af hoeveel landen er op de wereld zijn waar je nóg meer verzekeringen kunt afsluiten dan in Nederland. De VS misschien, maar verder?

Verzekeringen uitzoeken is een klusje dat ik zoveel mogelijk voor me uitschuif. Alle voorwaarden met elkaar vergelijken, nadenken over hoeveel risico je wel of niet wilt lopen. Inschatten welke zorg mijn man en ik nodig denken te hebben, maar ook welke zorg we verwachten voor onze kinderen. Met het halve gezin in de beugels zijn we kind aan huis bij de orthodontist, bijvoorbeeld. Alleen al het uitzoeken van dat onderdeel is een klus op zich. Welke verzekeringsmaatschappij biedt welke vergoeding, en hoe zit dat met wel of niet een aanvullend pakket afsluiten..., het lezen van dit soort kleine lettertjes zal nooit mijn hobby worden, vrees ik.

Gelukkig zijn er ook verzekeringen waarvan het heel helder is dat ze complete bull s*** zijn. Bijvoorbeeld de garantieverzekering. Toen ik een tijdje geleden een prijzige camera kocht, en de verko…

Nieuwe kleding kopen voor een prikkie

De kledingindustrie heeft nogal een impact op het milieu. Niet echt een positieve impact. Daar komt bij dat de omstandigheden waarin de kleding gemaakt wordt ook niet altijd even geweldig zijn.  Ik ben me daarvan bewust. Ik weet ook dat er merken zijn die hier rekening mee houden. Vaak prijzige merken, vind ik. Dus koop ik deze merken vrijwel niet. En ik koop eigenlijk ook nooit tweedehands kleding voor mezelf. 
Slecht? 
Om eerlijk te zijn denk ik dat dit meevalt. Ik draag namelijk wel tweedehandskleding, vaak gekregen van een zus die dol is op shoppen en een uitpuilende kledingkast heeft. Daarnaast heb ik simpelweg niet veel kleding. Toen ik een tijd geleden voor het eerst van een capsule wardrobe hoorde, was ik verbaasd. 37 kledingstukken per seizoen? En dat is weinig? Ik vind dat eerder aan de hoge kant. 
Kortom, het komt dus niet zo heel vaak voor dat ik kleding voor mezelf koop. En als ik dit dan koop, dan kies ik voor de middenweg. Geen goedkope troep, maar ook geen idioot dure…

Nieuwe wandelschoenen en andere mijmeringen

Zo, daar ben ik weer.

Het is even geleden dat ik voor het laatst een post online zette. Ondertussen zijn er geen schokkende dingen gebeurd, het was gewoon allemaal wat druk. Om me heen en daardoor ook in mijn hoofd. En daarmee ontbrak me de tijd en zin om er een blogpost uit te gooien.

Inmiddels hebben we een besluit genomen over het aanbod van mijn schoonouders. We gaan er niet op in. Hoewel de kinderen het fantastisch vinden om bij opa en oma te logeren, en vaak genoeg hebben geroepen: 'zullen we hier ook gaan wonen?', hebben ze alle vier toch een sterke voorkeur voor blijven wonen waar we nu wonen. Ook manlief is heel stellig. Hoewel hij uitstekend kan opschieten met zijn ouders, moet hij er niet aan denken om zo dicht bij hen te wonen. Voorlopig blijven we dus lekker dromen van 'ooit' onze woonwensen realiseren, maar dan in de buurt waar we nu leven en gelukkig zijn.

Qua werk loopt het steeds beter. Deze week kreeg ik twee berichten per e-mail, van nieuwe opdrachtg…

Alle woonwensen realiseren of toch maar niet

Tien jaar wonen we nu in ons ruime rijtjeshuis. In een straat die ons prima bevalt, in een ruim opgezette, groene wijk. Prachtige natuur onder handbereik, net zoals alle voorzieningen die de stad ons kan bieden. We realiseren ons vaak dat we het ook op dit gebied goed hebben, en zijn daar dankbaar voor.

Toch hebben we natuurlijk ook nog wel wat woonwensen over. Dromen waarvan we roepen dat we ze 'ooit' willen verwezenlijken. Een vrijstaand huis, met een ruime tuin lijkt ons heerlijk. Een tuin waarin ruimte is om te leven, om te tuinieren (een moestuin aan huis, ipv een kilometer verderop), en on top of that bijen te houden. Een huis waarbij we geen overlast hebben van de tweejaarlijkse karaoke-tuinfeesten van de buren waarvan iedereen zich afvraagt wat die toch bij ons in de straat doen. En hé, als we dan toch ruimte in overvloed hebben, doe dan ook maar een grote schuur. Zodat degene die 's morgens als eerste vertrekt, niet eerst drie of vier fietsen uit de schuur moet ze…