Posts

Pittige tijden

Terwijl ik de titel van deze blogpost typ, kleuren mijn wangen al wat roder. Want ja, ik vind het pittige tijden maar hé, ik ben gezond. Net zoals mijn man, onze kinderen en allen die ons lief zijn. Dus waar héb ik het helemaal over! Hoezo hebben wij het pittig?

Ik ben me er zeer van bewust dat wij heel dankbaar mogen zijn dat we (vooralsnog) geen gezondheidsklachten hebben. We zijn ook dankbaar. Echt! En we tellen heel bewust onze zegeningen. Het zijn er nog altijd heel erg veel.

Desondanks vind ik het pittig. Vier kinderen die van de een op de andere dag thuisonderwijs krijgen. De een heeft meer aansturing nodig dan de ander, maar ik voel me er toch verantwoordelijk voor en het kost me erg veel tijd.
Een man die in het onderwijs werkt en een dubbele baan heeft. Vanuit huis afstandsonderwijs moet geven en ondertussen ook een paar dagen per week op zijn school verwacht wordt op kinderen op te vangen waarvan een ouder in een vitaal beroep werkt. Vandaag waren dat maar liefst 14 kindere…

Hoe ik in tien minuten bijna 100 euro bespaarde

Manlief heeft een onverwachte loonsverhoging gekregen. Het gaat maar om een heel klein bedrag, nog geen 10 euro netto per maand, maar toch.
'Zomaar wat meer geld, benieuwd wat er dan nu ineens voor onverwachte kosten aankomen,' grapte mijn man. Ik lachte hem toe en samen hieven we ons glas.

Maar ja, de wet van Murphy blijkt nog altijd van kracht: een dag later begaf onze wasmachine het. Halverwege de hoofdwas kwam er ineens een nare pieptoon en weigerde de machine verdere dienst. Volgens het display een defect aan de motor waar we toch vooral meteen de servicedienst bij moesten halen. Die wilden heus wel komen, ergens in de loop van volgende week met een zeer royale rekening voor alleen al de voorrijkosten.

Dat deden we dus niet. We probeerden het eerst nog eens opnieuw. Hielp niets. Het probleem bleek hardnekkig. Op advies van internet maakten we het filter schoon (dat bleek ook wel weer eens tijd te zijn), controleerden we de afvoer en haalden we de waterpas tevoorschijn. Hi…

Een inkomen van meer dan drie keer modaal

Hij stond een tijdje geleden zomaar in de krant. Een vage kennis van vroeger. Zo'n jongen die ik in mijn jeugd weleens sprak, maar die ik nu op straat voorbij zou lopen omdat ik hem niet meer in een oogopslag zou herkennen. Een naam die ik ook nooit stiekem gegoogled of gefacebooked heb, omdat we elkaar 25 jaar geleden ook niet echt veel te vertellen hadden. Maar in de krant herkende ik hem wel. Zijn naam in combinatie met zijn foto, het kon niet missen.

Hij stond dus in de krant. In een human interest rubriek, waarbij 'wij lezers' een kijkje achter de voordeur konden krijgen. Hij was inmiddels getrouwd en vader. Hij was net terug van enkele jaren werken en wonen in het buitenland. En dus was het nu wennen. De dingen waren hier duurder. Er werd meer van hem verwacht op allerlei gebieden. Het was een beetje puzzelen om de boel draaiende te houden. Hij zei dit overigens zonder te klagen en gaf eerlijk en met de nodige zelfspot aan dat hij de afgelopen jaren ook wel een behoo…

Voorraad op de plank: goedkoop of duurkoop?

Een vriendin van me heeft onlangs een nieuw huis gekocht. Tot ieders verbazing een huis dat een stuk kleiner is dan het huis dat ze tot voor kort bewoonden. Ook ik kon mijn ogen eerst niet geloven toen ik er op bezoek ging. Vriendin heeft een zeer goedlopend bedrijf. Haar man heeft een nog beter lopend bedrijf. Enkele jaren geleden hebben ze een wereldreis gemaakt met hun kinderen, en toen ze terugkwamen stond er meer geld op de bank (bank is in dit geval waarschijnlijk een combinatie van alle mogelijke geld-onderbreng-factoren) dan toen ze vertrokken. Kortom: financieel is niet veel hun te gek. Bovendien waren ze altijd nogal op luxe en gemak gesteld... dacht ik.

'Je had zeker niet verwacht dat we zoiets wilden?' Kennis keek me grijnzend aan. Ik dacht aan de rondleiding die ze me een paar jaar geleden, door het huis dat ze tóen hadden gekocht, had gegeven. Een walk-in-closet hier, een tweede badkamer daar. Een flinke studio op zolder. En niet te vergeten een enorme voorraadka…

Opnieuw in loondienst

Precies een maand geleden schreef ik in dit stukje, dat ik een baan in loondienst aan het overwegen was. Het kan snel gaan, want inmiddels héb ik een baan in loondienst. Het is wel een tijdelijke baan, tot maart, maar dat is dan ook het enige nadeel dat ik aan deze baan zie.

De baan is voor acht uur per week, in te vullen op één dag. Dat is prima te combineren met mijn baan als zzp'er. De baan ligt in lijn met mijn werkzaamheden, maar is ook weer een nieuwe uitdaging met toch wel enige verantwoordelijkheid. Heerlijk! De secundaire voorwaarden lijken in deze baan prima geregeld, in tegenstelling tot bij mijn vorige baan. Als ik overuren moet maken (met de nadruk op als) dan staat in de cao keurig waar ik recht op heb. In mijn vorige loondienstbaan werkte ik 6 uur per week over, zonder compensatie. Wat ik nog steeds BELACHELIJK vind. En wat nog steeds door veel ex-collega's daar gebeurt.
Ik werk in een niet al te groot team binnen een grotere organisatie, heb de vrijheid mijn we…

Terug in loondienst?

Het is wat onrustig in mijn hoofd de laatste tijd. Eerst wist ik niet zo goed waar dat aan lag, maar langzamerhand is het me duidelijk geworden: ik twijfel enorm over mijn werk.

Zo'n anderhalf jaar geleden nam ik ontslag uit loondienst, omdat ik merkte dat het tijd werd voor een nieuwe stap. De baan die ik al jarenlang had, voelde steeds meer aan als een keurslijf dat steeds strakker ging zitten. Ontslag nemen voelde als een bevrijding.
Ik werkte parttime in loondienst, maar had daarnaast ook al jaren een parttime baan als zzp'er. Sinds mijn ontslag, heb ik die laatste werkzaamheden verder uitgebouwd. Ik werk nog net zoveel uren als eerst, maar kan mijn werktijden veel beter verdelen over de week. Het scheelt een hoop gedoe en geregel, het geeft rust in ons gezin en ik heb absoluut geen spijt van de stap om met die baan in loondienst te stoppen.

Mijn huidige zzp-werk doe ik nog altijd met heel erg veel plezier. Ook nu ik er (bijna) iedere dag mee bezig ben, geniet ik van de di…

Kamperen; mens erger je niet.

We zijn weer thuis. De wasmachine draait, de meeste spullen liggen weer op hun vaste plek en de herinneringen aan de afgelopen weken buitelen over elkaar heen.

Zoals iedere zomer, trokken wij er ook deze keer weer op uit met onze derdehands vouwwagen. Zes jaar geleden voor een relatief goedkoop bedrag aangeschaft via marktplaats, om te kijken of het wat voor ons was, zo'n wagen. Dat was het zeker en dus hebben we hem nog. Toegegeven, de versie die wij hebben, heeft veel weg van een bouwpakket. Een volgende vouwwagen mag wel iets vlotter op te zetten en af te breken zijn. Maar als ie eenmaal staat, staat er ook wat. En omdat drie van de vier kinderen voorlopig nog meegaan op vakantie (de oudste gaat niet meer mee want op haar leeftijd ga je echt niet meer kamperen met je ouders ;)), is de ruimte die deze wagen heeft ons het gepuzzel met tentstokken wel waard.

Zoals iedere zomer genoot ik volop van het eenvoudige kampeerleven. We zijn geen overdreven back-to-basickampeerders. Een pl…